Dank, Pastuiven. Maar als je dan toch de zwaartekracht niet langer tart : het is wel een tweeluik en bewust samengelijmd, als een open boek. Wat de beelden betreft : ik sta er meer en meer op om in mijn directe omgeving -een plat dak – te fotograferen én mijn verwondering los te laten op wat mij dagelijks dreigt te verblinden. Namelijk de banaliteit.
ik val voor de rechtse foto… errug mooi!
Dank, Pastuiven. Maar als je dan toch de zwaartekracht niet langer tart : het is wel een tweeluik en bewust samengelijmd, als een open boek. Wat de beelden betreft : ik sta er meer en meer op om in mijn directe omgeving -een plat dak – te fotograferen én mijn verwondering los te laten op wat mij dagelijks dreigt te verblinden. Namelijk de banaliteit.