Het blauw van de deurstijl en het kleed van het meisje vormen sterke accenten in de witte context. Ze zijn een perfecte kleurenmatch, die stilte en sereniteit uitstraalt.
Mijn uitontwikkeld gevoel voor dit soort details (ik bereid op dit eigenste ogenblik een les hieromtrent voor) is puur gebaseerd op observatie. Iedere leerling die ooit mijn revue passeerde, maakte ik attent op het feit dat ‘kijken’ essentieel is, en niet het ‘weten’ op technisch of esthetisch vlak, van wat de norm is. ‘Kijken’ maakt het verschil tussen boeiende en gehypete vormen van fotografie. In de fotobiënnale merkte ik tal van voorbeelden, met als absolute dieptepunten Mous Lamrabat en ene Aglaia uit Oostenrijk. Tiens, ik ben nu bezig mijn les vorm te geven 🙂
Schitterende foto deze Luc!
Dankjewel. Ik heb nu eenmaal enkel schitterende leerlingen….
Het blauw van de deurstijl en het kleed van het meisje vormen sterke accenten in de witte context. Ze zijn een perfecte kleurenmatch, die stilte en sereniteit uitstraalt.
Mijn uitontwikkeld gevoel voor dit soort details (ik bereid op dit eigenste ogenblik een les hieromtrent voor) is puur gebaseerd op observatie. Iedere leerling die ooit mijn revue passeerde, maakte ik attent op het feit dat ‘kijken’ essentieel is, en niet het ‘weten’ op technisch of esthetisch vlak, van wat de norm is. ‘Kijken’ maakt het verschil tussen boeiende en gehypete vormen van fotografie. In de fotobiënnale merkte ik tal van voorbeelden, met als absolute dieptepunten Mous Lamrabat en ene Aglaia uit Oostenrijk. Tiens, ik ben nu bezig mijn les vorm te geven 🙂
👍