Zaterdag en zondag, Kerstkermis.

by lucas dewaele

Kerstmis editie 2011 is nu discutabele familiegeschiedschrijving : welke getrouwde en gezonde vent van 49, mét een gezin en met afbetalingen, wenst nu in zijn eentje wat losjes te “vieren” op 10000 voet, in een Boeing 777 streepje cijfers ? Met als enige verstrooiing de eindeloze melodietjes van Carole King, Neil Diamond, Bob Dylan en andere overjaarse zoet- en zuurpruimen? Gelukkig zijn er de rijpere glimlachsmurfjes van KLM, die in alles Hollands blijven. Geen tastbare kerstattentie dus vanwege de Noorderburen.

kuala lumpur

kuala lumpur airport, 20 minuten benen strekken

kuala lumpur bye bye

Vele uren onderweg naar Jakarta, Java, waar als het goed is, ik maandagochtend op een trein spring.

Druppelend van transpiratie en regen (31°C) en met een lichaamswachter (Penny”) naast mij. Voor één keer zal ik een man niet afschudden. Maar goed voor de inspiratie zal hij toch niet zijn.

Nuttig zijn de momenten in de KLM-cabine ook als je teksten van fotocriticus Dirk Lauwaert leest.

Zekerheid omtrent de ware roeping van de fotograaf ontglipt je binnen de kortste verzen. De man schrijft niet “uit passie voor beelden, maar afstandelijk en relativerend, de fotografie van buitenuit gezien. Oei.

Hij ontmeestert de standaardfotograaf als de man die niet ziet, de realiteit niet kan temmen en deze niet “tot een leesbaar beeld kan dresseren”. Oei bis. Wijlen Erik Eelbode doet er nog wat bijtend zuur bovenop: een doorsnee-fotograaf doet in feite niets meer dan beelden maken die puur schatplichtig zijn aan de wetten van de plastische kunsten. Oei tris.

Mijn Indonesische opdracht luidt evenwel vrij simpel : maak die beelden, die geen klakkeloze projectie zijn van mijn manipulatie en stel je de vragen in hoeverre mijn bemeesteren van het onderwerp mag gaan?…

Kerstmis, in mijn restaurant. 400 plaatsen vrij te kiezen.

En route de chemin de fer.