Dank, gewoon mijn dagelijks verzetje. Het wordt tijd dat ik een ernstig kunstfotograaf word. En dus op zoek ga naar erkenning van de erkennende kunstexperten:). Helaas is mijn ziel niet te koop.
Waarvoor grote dank. Maar zolang je geen nieuwbakken, katholieke Doctor in de Kunstwetenschappen bent én ‘doceert’ aan een Brussels Kunstgesticht, zal deze troost mij maatschappelijk niet verder helpen. Ik blijf dan maar een provinciaal-gesitueerd leerkrachtje, dat zijn zieltje vrij houdt van ingebakken geniepigheid én die zijn geluk niet op kan, als zijn alledaagse verwondering ook anderen van pas komt. Meer hoeft geluk niet te zijn. Alleen jammer dat ervaringen in het Belgisch kunstbestel mijn jeugdige ideeën rond het kunstenaarschap danig bedreigen… Maar dit staat mijn dagelijks ‘contentement’ helemaal niet in de weg – het is er grotendeels de uitlokking van…
De kunst is om ‘fluisterend’ staande te blijven in een schrale woestijn van luidruchtig blabla. Met de verborgen, spirituele verbintenissen van grote kunstenaars en hun anonieme entourage wil je echt niet één worden. Gewoon blijven dichten met woorden; ik blijf nog lang met licht leuren…
Dank, Tom. Ik zoek af en toe wat andere perspectieven op. Als fotograaf moet ik dagelijks met een soort routineuze uitdagingen omgaan – als leraar blijft het knokken om meer dan puur technisch geloofwaardig bevonden te worden. En in dit kader blijf ik zoeken en zoeken en zoeken.
Dank Annouk, voor de tip. Al vrees ik dat mijn ster weinig voorstelt in het licht van de heer Penone. Ik ben dan ook maar een simpele leerkracht…:), maar gelukkig wel van het bezielde soort…
schitterende herfst Luc!!
Dank, gewoon mijn dagelijks verzetje. Het wordt tijd dat ik een ernstig kunstfotograaf word. En dus op zoek ga naar erkenning van de erkennende kunstexperten:). Helaas is mijn ziel niet te koop.
voor mij ben je dat al hoor!!
Waarvoor grote dank. Maar zolang je geen nieuwbakken, katholieke Doctor in de Kunstwetenschappen bent én ‘doceert’ aan een Brussels Kunstgesticht, zal deze troost mij maatschappelijk niet verder helpen. Ik blijf dan maar een provinciaal-gesitueerd leerkrachtje, dat zijn zieltje vrij houdt van ingebakken geniepigheid én die zijn geluk niet op kan, als zijn alledaagse verwondering ook anderen van pas komt. Meer hoeft geluk niet te zijn. Alleen jammer dat ervaringen in het Belgisch kunstbestel mijn jeugdige ideeën rond het kunstenaarschap danig bedreigen… Maar dit staat mijn dagelijks ‘contentement’ helemaal niet in de weg – het is er grotendeels de uitlokking van…
ah ik zie het al, het milieu is bij jullie hetzelfde als hier …
alas…
De kunst is om ‘fluisterend’ staande te blijven in een schrale woestijn van luidruchtig blabla. Met de verborgen, spirituele verbintenissen van grote kunstenaars en hun anonieme entourage wil je echt niet één worden. Gewoon blijven dichten met woorden; ik blijf nog lang met licht leuren…
! ende ! 🙂
Helaas eindigt elk wereldverbeteraartje toch op een eilandje.
Heerlijk, wat kleur. erg mooie abstracties van de herfst. 1 is geweldig mooi
Dank, Tom. Ik zoek af en toe wat andere perspectieven op. Als fotograaf moet ik dagelijks met een soort routineuze uitdagingen omgaan – als leraar blijft het knokken om meer dan puur technisch geloofwaardig bevonden te worden. En in dit kader blijf ik zoeken en zoeken en zoeken.
fantastic stuff. great eerie atmosphere. the second one is my favourite with regard to (colour) composition and the first one is the creepiest for me.
Thanks. My astonishment about daily situations remains my main inspiration.
we might have something in common here then…
I’m thinking about making a ‘found again fun foundation’, for photographers only… Be my guest.
doet denken aan werk van Penone … mooi werk!
Dank Annouk, voor de tip. Al vrees ik dat mijn ster weinig voorstelt in het licht van de heer Penone. Ik ben dan ook maar een simpele leerkracht…:), maar gelukkig wel van het bezielde soort…
so wonderful!
Thanks.
😀