Gewoon een beleefde & losse gedachte, een kleine toespeling. Hoe de architect en diens geloof in pure functionaliteit tot een woestenij leiden – visueel gesproken. Als ik dan denk aan jouw omzwachtelende woorden, dan zou ik deze volgaarne op deze grijsheid loslaten. Dan zou de garage (be)leefbaar worden.
En hoe moet ik de titel lezen?
Interpreteren?
Beeld en woord, een contradictio in terminis?
.
Gewoon een beleefde & losse gedachte, een kleine toespeling. Hoe de architect en diens geloof in pure functionaliteit tot een woestenij leiden – visueel gesproken. Als ik dan denk aan jouw omzwachtelende woorden, dan zou ik deze volgaarne op deze grijsheid loslaten. Dan zou de garage (be)leefbaar worden.
.
“Omzwachtelende woorden.”
U laat mij voortijdig aan Pasen denken. En ‘Aswoendag’ moet nog komen.
Toen Maria en enkele bange getrouwen
de grafsteen weg wentelden, vonden zij Jezus.
En zij ‘ontzwachtelden’ hem.
Ik kan mij volledig vergissen. Maar ZO heeft mijn herinnering deze woorden begraven.
In mijn week geheugen.
Dank alleszins voor ‘uw gedachte’. En vooral voor dat zachte werkwoord:
omzwachtelen.
Toeval? Of een ‘soort Serendipiteit’?
Zopas plaatste ik een ‘brief van jou’ in mijn dagboek.
Nog voor ik dit had gelezen.
.