To take a picture is to have an interest in things as they are, in the status quo remaining unchanged, to be in complicity with whatever makes a subject interesting, worth photographing-including, when that is the interest, another person’s pain or misfortune.
Susan Sontag
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
Aaa, ja… Susan Sontag… ligt hier ook ergens… 😉 Ik zou het nog eens moeten lezen, denk ik, na al die jaren…
Meer nog dan ‘lezen’. Je kan er eenvoudigweg de Vlaamsche kunstelites mee ontmaskeren, en er naderhand een levensstijl van maken. Die van ongenode en ongewenste gast in het kleine wereldje:)
😀
Daar had ik vóór Susan Sontag al zo mijn ideeën over… 😉
Ik ook een beetje. Maar met Susan Sontag heb je er een stevig intellectueel beukmiddel bij, voor midscheeps treffen op het onvoorstelbare nepotisme binnen Vlaamsche kunstankers. Bangelijk voor wie gelooft in de intellectuele en simpel-menselijke eerlijkheid van de stakeholders…Maar bevrijdend voor wie hiervan niet afhankelijk is voor de beleving van zijn talenten.
Dat is mooi gezegd… 🙂
Daarvan afhankelijk zijn is een beetje sterven, vind ik… een beetje veel zelfs…
En dat willen wij uiteraard niet, denkend aan Marc Maet….
Oeps! Daar haal je wel wat aan…
Het blijft een open wonde, zelfs na zovele jaren en na de behoedzame desacralisering van katholieke Hoet & co…..
Heel behoezaam dan…