Beste Nil, uit het West-Vlaams woordenboek: ‘Kaliesje of Kaliche’ is zoethout. In mijn kringen is dit snoepje vooral populair bij katholieken en soortgelijken : het snoert monden, wegens te vol. Zelf koester ik nu nog het substantiële glycyrrizine-zuur als ‘reminder’ voor het feit dat ik 54 jaar reeds respect betoon aan de verkeerde figuren.
Ok, ja… hij valt… 😀 Maar voor W-Vlaams heb ik gewoonlijk ‘n tolk nodig… In Antwerpen heet dat kalichenhout… maar in die richting ging ik niet zoeken omdat het beeld me eigenlijk niet duidelijk was…
Wat het respect betonen betreft, is er iemand die zegt dat je dat moet doen?…
Respect betonen aan ‘hiërarchisch hogeren’ heb ik helaas ingelepeld gekregen. Nu blijkt dat die mensen dat totaal niet verdienden, maar eerder iets dat het tegendeel van respect heet. In de kerk, in de kunst en zelfs in het onderwijs. Maar laat ons niet te grijsgallig worden – de lente wenkt.
Ik heb ooit van een vriendin naar mijn kop geslingerd gekregen dat ik ‘n probleem had met autoriteit… en ze snapte niet goed dat ik dat een compliment vond… 😉
Sinds het moment waarop de bisschoppelijke autoriteit in vraag gesteld werd, ben ik ook beginnen twijfelen aan andere vormen van ‘gezag’. Rijkelijk laat, maar het onderwijzend korps van Luca School of Arts heeft uiteindelijk de doorslag gegeven. (Ook katholiek…)
Mij is dat gelukkig bespaard gebleven… 😉
Het katholicisme en alles wat daar rond hangt heeft heel veel prachtige werken geïnspireerd… soms door het te geloven, soms uit rebellie daartegen. Maar spijtig genoeg heeft de ‘enge’, letterlijke versie ervan ook veel mensen erg ongelukkig gemaakt en doet het nog… Misschien omdat ik ‘n beetje een buitenstaander ben, ik vind dat de kerk en al de regeltjes en organisaties er rond niet veel met geloof te maken hebben – of met iets echt spiritueels… het is even werelds als de regering…
Mijn bescheiden mening zonder op iemand z’n tenen te willen gaan staan… 😉
Grotendeels volledig mee eens. Alleen vrees ik dat er onder het katholieke geloofslaagje een spiritualiteit verscholen gaat, die elke vorm van daglicht ondraaglijk acht. Waar beeldjes uit een dagboekje kunnen toe leiden…
Wat is Kallisjonisme?!… Ik heb het gegoegeld en kwam gewoon terug in je dagboek terecht… 🙂
Beste Nil, uit het West-Vlaams woordenboek: ‘Kaliesje of Kaliche’ is zoethout. In mijn kringen is dit snoepje vooral populair bij katholieken en soortgelijken : het snoert monden, wegens te vol. Zelf koester ik nu nog het substantiële glycyrrizine-zuur als ‘reminder’ voor het feit dat ik 54 jaar reeds respect betoon aan de verkeerde figuren.
Ok, ja… hij valt… 😀 Maar voor W-Vlaams heb ik gewoonlijk ‘n tolk nodig… In Antwerpen heet dat kalichenhout… maar in die richting ging ik niet zoeken omdat het beeld me eigenlijk niet duidelijk was…
Wat het respect betonen betreft, is er iemand die zegt dat je dat moet doen?…
Respect betonen aan ‘hiërarchisch hogeren’ heb ik helaas ingelepeld gekregen. Nu blijkt dat die mensen dat totaal niet verdienden, maar eerder iets dat het tegendeel van respect heet. In de kerk, in de kunst en zelfs in het onderwijs. Maar laat ons niet te grijsgallig worden – de lente wenkt.
Ik heb ooit van een vriendin naar mijn kop geslingerd gekregen dat ik ‘n probleem had met autoriteit… en ze snapte niet goed dat ik dat een compliment vond… 😉
Sinds het moment waarop de bisschoppelijke autoriteit in vraag gesteld werd, ben ik ook beginnen twijfelen aan andere vormen van ‘gezag’. Rijkelijk laat, maar het onderwijzend korps van Luca School of Arts heeft uiteindelijk de doorslag gegeven. (Ook katholiek…)
Mij is dat gelukkig bespaard gebleven… 😉
Het katholicisme en alles wat daar rond hangt heeft heel veel prachtige werken geïnspireerd… soms door het te geloven, soms uit rebellie daartegen. Maar spijtig genoeg heeft de ‘enge’, letterlijke versie ervan ook veel mensen erg ongelukkig gemaakt en doet het nog… Misschien omdat ik ‘n beetje een buitenstaander ben, ik vind dat de kerk en al de regeltjes en organisaties er rond niet veel met geloof te maken hebben – of met iets echt spiritueels… het is even werelds als de regering…
Mijn bescheiden mening zonder op iemand z’n tenen te willen gaan staan… 😉
Grotendeels volledig mee eens. Alleen vrees ik dat er onder het katholieke geloofslaagje een spiritualiteit verscholen gaat, die elke vorm van daglicht ondraaglijk acht. Waar beeldjes uit een dagboekje kunnen toe leiden…
Inderdaad! 🙂